Nog ff snel een laatste post!

Dag allemaal en tot snel. Ik ga mijn uiterste best doen om een mooie marathon te lopen. Ik denk dat, dat wel goed komt. Na afloop plaats ik hier zeker nog een verslag! Voor nu nog even de laatste update: de teller staat op € 5317,25!!

Dus ik ben er gewoon. DANK AAN ALLEN, die mij gesteund hebben! En ga vooral door hè, de actie loopt nog geruime tijd door, zodat alle laatste sponsorbedragen verwerkt kunnen worden.

Groetjes Mark

Advertenties

De finish nadert!

Nog een blog?? Ja, hoor! Er is ook zoveel gebeurd:

  • De emballagebonnenactie gestart
  • Presentaties gehouden op basisschool de troubadour
  • De langste afstand gelopen in de voorbereiding
  • Een sponsoractie gehouden bij de dansschool
  • En nog een sponsoractie bij een zusterbedrijf van het bedrijf waar ik werk
Tja, was ik maar eerder met die statiegeldbonnenactie begonnen! Die levert elke week toch weer bijna € 200,- op. Dat was in het begin wel  even anders en voor een van de winkels hebben we een speciaal model moeten maken om te passen tussen de emballage-automaten. Zo mooi als die van Gerard van Dijk zijn ze helaas niet: Gall en Gall Kronenburg was erg negatief en daar ben ik dus ook wel even klaar mee. Gelukkig was de slijter van Gall en Gall Elderveld erg aardig en meedenkend. Hij had gewoon even geen houten dozen, maar bedacht wel een alternatief, waar nu de meeste dozen van gemaakt zijn. Ook een bijzondere vermelding voor de Praxis op de meubelboulevard in Arnhem: zij waren zo vriendelijk om de dubbelzijdige tape te sponsoren en dat is toch wel duur spul!
Op de troubadour was het ook heel erg leuk. Ik heb presentaties gehouden over de marathon van New York, KiKa en over kanker bij kinderen: voor alle kinderen! Na de presentaties kregen alle kinderen een sponsorformulier mee naar huis, met de vraag of hun ouders aan deze actie mee zouden willen doen. En daar is nu al veel respons op gekomen. Maar daarnaast was het ook erg leuk en spannend om te doen. Ik sta voor mijn werk wel eens voor groepen volwassenen en dat zijn er makkelijk 200 en daar voel ik me prima bij thuis, maar voor een groep kinderen.. was ik toch even nerveus. Maar het ging lekker. Hieronder een impressie van een van de presentaties:
De eerste keer met een activeboard.
Alle kinderen zaten op de grond, dus zelf ook maar zitten, anders torende ik er zo boven uit!
Omdat ik laatste tijd ook nog wel eens voor ons zusterbedrijf werk, had ik bedacht, dat het ook wel goed zou zijn om daar een sponsorrondje te doen.. de resultaten daarvan moeten we even afwachten, maar de eerste sponsorformulieren zijn al binnen. Hopelijk zet dat ook flink door!
Hetzelfde geldt voor dansinstituut Wensink. Ook daar zijn de sponsorformulieren uitgedeeld en nu hopen, dat daar ook een mooie opbrengst voor KiKa op terugkomt. Het dansen doen we nu alweer een tijdje en we vinden het ook erg leuk. Jan en Greta waren gelijk bereid om aan het initiatief mee te werken en dit is erg fijn! Jan doet dat echt super! Bij alle groepen even een praatje en dan de formulieren uitdelen! Misschien zijn er wel mensen van de dansschool die dit nu lezen: wilt u het formulier weer bij Jan inleveren? Of misschien via internet een bijdrage doen? Vast mijn hartelijke dank!
Het laatste betreft de sportieve prestaties. Eigenlijk ben ik er nu achter, dat het schema wat mij betreft nog te soft was en zelf had ik het anders aangepakt. Maar goed dat is achteraf. Het gaat best aardig hoor, maar die 3 en half uur wordt wel echt superhard aanpoten en de risico’s zijn niet goed afgedekt. Als er ook maar iets mis gaat, dan is het eigenlijk gelijk het tempo eruit halen en gaan voor zekerheid, dat je hem uitloopt. Dat merkte we afgelopen zondag wel toen we kramp kregen rond het 31 km punt, terwijl ik toch best lekker liep! Nou ja, het is nu rustig aan geblazen, rustig mijn schema uitlopen en dan kijken hoe het gaat! Ik heb er zin in!
Ik laat nog wel weer van me horen!

De wonderen van de blog

Zeg nou eerlijk: wie leest er graag over dingen die goed gaan?? Persoonlijk zou ik zeggen: “IK!!! Ikke!!”.

Een reden waarom ik begin met deze vraag, is omdat ik vandaag iemand in de stromende regen op de A50 op zijn rug zag liggen. De auto stond in de berm, een politieagent vocht voor het leven van deze man of vrouw. Ik reed erlangs en voelde een rilling over mijn rug, de man met de zeis stond daar echt klaar om een leven te nemen. Ik hoop maar, dat dit niet het geval is geweest.

Maar de werkelijkheid lijkt uit te wijzen, dat de mens toch meer geïnteresseerd is in andermans ellende, dan in dingen die goed gingen. Neem nou bovenstaand voorbeeld. Mensen zitten reikhalzend in hun auto om maar een glimp van het ongeval mee te krijgen. Dat ze daarmee een file creëren interesseert ze niets. Een ander voorbeeld is de TV: die barst uit zijn voegen van de ellende. En dan heb ik het niet alleen over het nieuws uit de wereld, maar ook over de gemiddelde productie, die ons wordt voorgeschoteld. En ook de hardste lach is nog altijd voor het leedvermaak, of het vermaak waarbij iets of iemand anders op de hak genomen wordt. Laten we elkaar nou geen mietje noemen, zo is het nou eenmaal.

Het gevolg van deze wetenschap dat men liever  is dat, nu ik dat eenmaal weet, ik ook niet bijster veel meer te bloggen heb.. Voor mijn gevoel! Dat moet erbij. Het gaat namelijk erg goed. Terwijl ik dit typ, klop ik het gelijk af aan de onderkant van het eikenhouten blad van de tafel, waaraan ik zit. Kijk er blijft natuurlijk altijd wel iets te zeuren: mijn dieet loopt nog niet helemaal goed, ik loop nog geen 15 km/u gemiddeld op de lange afstand en mijn knie wil ook nog wel eens een heel klein tikkie gevoelig zijn, maar dan bekijk je de zaken ook wel HEEL ERG kritisch. Ik lig namelijk gewoon mooi op schema voor een mooie tijd in NY. Alle varianten training komen voorbij, alles wat mij verteld is om op te letten, proberen we op voor te bereiden en zit in een opwaartse trend. Kortom: alleen al dat ik daar in slaag, zou mij gelukkig moeten stemmen. En dat doet het ook. Daarbij komt dat ik me ook niet blind moet staren op een mooie tijd in NY. Dan kan ik beter de Maasdijk marathon nog een keer lopen, dat is namelijk een snel parcours: weinig deelnemers, vrij vlak en vaak wind mee.

Overigens is dat toch waar ik meer en meer mee bezig ben tijdens het lopen: genieten! Genieten van de omgeving, van het weer (behalve als het warm en benauwd is), het luisteren naar mijn lijf en noem maar op. Het is niet alleen een sportbezigheid, het is een beleving waar je je zinnen even lekker mee kan verplaatsen. Kortom, het spijt me, maar op het moment heb ik even geen slecht nieuws voor jullie 😉

Wel een vette, vette plaat:

Tot de volgende blog.

Nog 9 weken te gaan!

Het valt me op, dat ik me vandaag minder zenuwachtig voel, wanneer ik aan New York denk, dan een tijdje terug. Ik vermoed dat dit komt, doordat ik meer vertrouwen heb in de voorbereiding. Gister heb ik 23 kilometer gelopen door de Twentse velden. In het schema stond ‘gecombineerd’, dat houdt in starten met een snelle loop en daarna een comfortabele loop. De bedoeling is dan dat je een bepaalde richtsnelheid aanhoudt. Nou wist ik niet meer helemaal precies hoe snel dat was, dus heb ik iets sneller gelopen, maar wel geprobeerd zo goed mogelijk te luisteren naar het lichaam. En ik moet zeggen, het ging echt goed. Normaliter heb ik altijd wel moeite rond de 18 kilometer, maar dat ging nu ook prima. Gelukkig was ik ook niet alleen en was Nico er op de fiets bij om me te begeleiden, en dat ik toch wel erg gezellig. Vooral ook, omdat de route wel aardig was, maar niet spectaculair:

Ook al komt er op een gegeven moment niet echt veel meer uit mij, dat er iemand naast je fietst, motiveert wel lekker. Deze week rustig aan, ik denk, dat ik ga proberen een van mijn snelle lopen, echt snel te doen en daarnaast weer even concentreren op mijn rek- en strekoefeningen.